| beneden | index | home | ns-discussies | volgende |
De Nederlandse Spoorwegen makkte midden jaren 70 de plannen voor de aanleg van de Schiphollijn. Hierbij werd van een verhoging van de de snelheid tot 160 km/h uitgegaan. Omdat het tot dan toe gebruikte materieel niet aan deze kruissnelheid kon voldoen en zeker niet de rijtijd van een nog vaker stoppende "Intercity" kon halen, werd er besloten tot een geheel nieuw concept. In plaats van de order in twee delen te splitsen, in tweetjes en viertjes, werd besloten de order geheel in driedelige treinstellen uit te voeren. De treinstellen zouden bestaan uit een koprijtuig met motordraaistellen en een koprijtuig zonder motoren met daartussen een motorloze tussenbak.
Om een optimaal gebruik van de treinstellen mogelijk te maken werd besloten om het treinstel zo te ontwerpen, dat er bij het weizigen van een treinsamenstelling zo weinig mogelijk tijd verloren zou gaan. Ook belangrijk tijdens het ontwerp was de mogelijkheid om reizigers van treinstel te kunnen laten wisselen, zonder dat daarvoor uitgestapt zou moeten worden. Als laatste was van belang het gemak waarmee personeel aan boord van de trein de gehele trein zou kunnen bereiken zonder uit te stappen. Hiervoor moest een nieuwe variant worden bedacht voor de tot dan toe gebruikelijke doorloopkop, die nu binnen de stroomlijn van een Intercity zou moeten passen.
| boven | index | home | ns-discussies | volgende |